Pierwsza pomoc

Zaloguj się

Pierwsza pomoc

Karta sytuacji · R02-16

Duszność (trudności z oddychaniem)

Dzwoń od razu, gdy

zwierzę wyraźnie walczy o oddech: oddycha szybko lub płytko, mocno pracuje klatką piersiową i brzuchem, wyciąga głowę i szyję, odsuwa łokcie od klatki, jest niespokojne. Także gdy z trudem łapie powietrze, a oddech jest głośny (chrapanie, świst, rzężenie), dziąsła są białe, szare lub sine, zwierzę upadło albo jego stan szybko się pogarsza. Kot, który oddycha z otwartym pyskiem, potrzebuje pomocy od razu. Pies, który dyszy z językiem zwiniętym do góry, nie chce się ruszać albo wyciąga szyję, też. Zwierzę z dusznością zwykle stoi albo leży na mostku. Na bok kładzie się dopiero wtedy, gdy jest bardzo źle. Łagodniejsze objawy, które mijają, gdy zwierzę się uspokoi, zwykle nie wymagają nagłej pomocy. I tak pokaż je weterynarzowi, zwłaszcza gdy oddech jest szybszy albo głośniejszy niż zwykle.^{A1, B80, B81, B78, A14, B77}

Kroki

Zachowaj spokój i mów łagodnie. Stres pogarsza oddychanie.^{A14, B77}
Jeśli pies lub kot nie reaguje i nie oddycha prawidłowo, zacznij RKO (karta R03).^{A14, A1}
Jeśli panikuje, drapie pysk, piszczy albo nie słychać jego oddechu, może się dławić. Przejdź do karty „Zadławienie”.^A1
Jeśli było gorąco albo zwierzę się zmęczyło, przejdź do karty „Udar cieplny”.^A1
Pozwól mu przyjąć pozycję, w której łatwiej mu oddychać. Zwykle stoi albo leży na mostku.^{B80, A1}
Trzymaj je w chłodzie.^A14
Dotykaj je i przytrzymuj tylko tyle, ile musisz. Przy duszności każda próba przytrzymania stresuje i może pogorszyć oddech.^{A11, A12}
Zadzwoń do lecznicy i jedź od razu. W drodze niech dzwoni pasażer; jeśli prowadzisz, zadzwoń po bezpiecznym zatrzymaniu.^{A14, C8, art. 45 ust. 2 pkt 1}
Kota wieź w transporterze albo w pudle, żeby się nie ruszał.^B81
Jeśli weterynarz przepisał zwierzęciu tlen do domu, podawaj go w drodze.^A1

Nie rób

Nie rób: Nie zakładaj kagańca zwierzęciu z dusznością. Miękki kaganiec ogranicza dyszenie.^{B2, B54}
Nie rób: Nie wkładaj ręki do pyska przytomnego zwierzęcia, nawet gdy podejrzewasz zadławienie.^{A1, A8}
Nie rób: Nie czekaj, czy się poprawi.^B77

Pies / kot / inne

Pies: dyszenie jest normalne po wysiłku, w ciepły dzień i przy stresie. Przerwij wtedy wysiłek, daj świeżej wody i czas, żeby pies się uspokoił i ochłonął. Spokojny, zrelaksowany pies nie powinien dyszeć. Gdy dyszy bez widocznego powodu albo bardzo często, umów wizytę.^B78
Kot: zwykle nie widać ani nie słychać, jak oddycha, bo oddycha nosem. Dyszenie albo otwarty pysk znaczą, że kot jest skrajnie zestresowany albo naprawdę nie może złapać powietrza.^B77
Oddech w spoczynku policzysz, gdy zwierzę odpoczywa albo śpi, ale nie śni. Jedno uniesienie i opadnięcie klatki to jeden oddech. Licz przez 15 sekund i pomnóż przez 4. Norma w spoczynku: pies 15–35, kot 16–40 oddechów na minutę. Gdy wynik jest wyraźnie wyższy, zadzwoń do weterynarza po radę.^A27
Psy krótkoczaszkowe (mops, buldog francuski, buldog angielski, shih tzu, pekińczyk, boston terier): chrapanie i sapanie to objaw zwężonych dróg oddechowych, a nie norma. Nagłe nasilenie duszności albo udar cieplny mogą skończyć się zapaścią. To stan nagły. Takie psy łatwo się przegrzewają. Na spacer zakładaj szelki zamiast obroży, bo nacisk na szyję pogarsza oddychanie. Gdy pies męczy się w czasie spaceru, zwolnij i daj mu odpocząć.^{B79, A1}
Koty o płaskim pyszczku, np. perskie, też często mają kłopoty z oddychaniem.^{B77, B79}
Jeśli zwierzę choruje na serce, astmę albo ma zespół krótkogłowia (BOAS), przy każdej zmianie oddechu zadzwoń do weterynarza.^A14