pies albo kot nie reaguje na potrząsanie i wołanie i nie oddycha prawidłowo. Nieregularny oddech albo pojedyncze łapanie powietrza (oddechy agonalne) oznaczają, że zwierzę nie oddycha. Włącz w telefonie głośnik, żeby mieć wolne ręce.A3, A4, A1
Ta instrukcja nie obejmuje szczenięcia ani kocięcia bezpośrednio po porodzie. Jeśli noworodek nie oddycha, dzwoń od razu do weterynarza i skorzystaj z karty R02-12; potrzebuje innej kolejności pomocy.B68
Kroki
1Sprawdź, czy miejsce jest bezpieczne. Przy dużym ryzyku dla siebie nie zaczynaj.A1
2Potrząśnij zwierzęciem i zawołaj je. Uważaj: ranne lub przestraszone zwierzę może nagle ugryźć.A3, A4, A6, A7
3Jeśli nie reaguje, sprawdź, czy oddycha prawidłowo.A3, A4
Kot i mały pies: obejmij klatkę jedną dłonią, kciuk z jednej strony, palce z drugiej, i ściskaj nad sercem, a drugą ręką podtrzymuj grzbiet. Albo uciskaj nasadą jednej dłoni, a drugą ręką podtrzymuj grzbiet. Albo obejmij klatkę obiema dłońmi i uciskaj kciukami.A3
Pies z wąską, głęboką klatką (np. chart): obie dłonie nad sercem. Żeby znaleźć serce, zegnij przednią łapę do tyłu. Serce leży pod łokciem.A3, A6
Pies z okrągłą klatką (np. retriever, pitbull): obie dłonie na najszerszym miejscu klatki.A3, A6
Pies z szeroką, płaską klatką (np. buldog angielski): uciskaj na boku najszerszą część klatki. Jeśli pies stabilnie leży na grzbiecie, możesz uciskać środek mostka.A3, A6
8U średnich i dużych psów połóż dłonie jedna na drugiej i spleć palce. Trzymaj proste łokcie, ramiona miej nad nadgarstkami i uciskaj ciężarem ciała.A3, A6
9Uciskaj w tempie 100–120 razy na minutę. To mniej więcej 2 uciśnięcia na sekundę, w rytmie „Stayin' Alive”.A3, A1, A6, A7
10Uciskaj na głębokość 1/3 do 1/2 szerokości klatki, gdy zwierzę leży na boku. Gdy leży na grzbiecie, uciskaj na 1/4 głębokości klatki.A3, A1
11Po każdym uciśnięciu pozwól klatce wrócić do pełnego kształtu.A3, A6
13Oddechy zastępcze usta–nos: ustaw głowę i szyję w jednej linii z kręgosłupem. Zamknij zwierzęciu pysk i obejmij ustami jego nozdrza. Wdmuchuj, aż klatka się uniesie. Oba oddechy zmieść w 5 sekundach.A3, A1, A6, A7, A9
14Jeśli zwierzę może przenosić chorobę, miało kontakt z narkotykami albo nie wiesz, czy jest zdrowe (np. obce zwierzę), nie rób oddechów, rób same uciśnięcia.A3, A1
15Rób cykle po 2 minuty. Przy kolejnej osobie zmieniajcie się co 2 minuty. Przerwa na zmianę nie może trwać dłużej niż 10 sekund.A3, A6
16Jak najszybciej wieź zwierzę do najbliższej czynnej lecznicy. Uciskaj dalej w aucie, jeśli da się to zrobić bezpiecznie.A1
17Przerwij uciski, gdy zwierzę zacznie samo prawidłowo oddychać, gdy lecznica przejmie resuscytację albo gdy dalsze RKO zagraża twojemu bezpieczeństwu. Pojedyncze łapanie powietrza nie jest prawidłowym oddechem. Nie szukaj tętna. Po powrocie prawidłowego oddechu i tak jedź od razu do lecznicy.A1, A3, A6, A7
Nie rób
Nie rób: Nie zaczynaj RKO, jeśli grozi ci niebezpieczeństwo.A1
Nie rób: Nie zaczynaj RKO, jeśli weterynarz i opiekun wcześniej zdecydowali, że zwierzęcia nie reanimuje się.A1
Nie rób: Nie rób RKO zwierzęciu, które oddycha prawidłowo.A3, A6, A7
Nie rób: Nie odkładaj uciśnięć o więcej niż 10 sekund.A1
Nie rób: Nie uciskaj kota ani małego psa obiema rękami jak dużego psa. Możesz za mocno ucisnąć serce.A3
Nie rób: Nie rozkładaj palców na klatce piersiowej.A3
Nie rób: Nie przerywaj uciśnięć na dłużej niż kilka sekund przy oddechach.A3, A1
Nie rób: Nie przerywaj RKO na czas jazdy, jeśli może je robić pasażer w zapiętych pasach.A1
Pies / kot / inne
Kot: połóż go na dowolnym boku. Obejmij klatkę silniejszą dłonią, kciuk na górze, palce pod spodem. Drugą ręką przytrzymaj grzbiet, żeby kot się nie przesuwał.A7
Kot i mały pies: pasażer w zapiętych pasach może uciskać jedną ręką i robić oddechy usta–nos w trakcie jazdy, gdy ktoś inny prowadzi.A1
Duży pies: przy oddechu możesz przytrzymać dłonią boki nozdrzy i wdmuchiwać od przodu.A6
Pies i kot: RKO rzadko się udaje. Nawet w lecznicach przeżywa 5–7% psów i 1–19% kotów. W nagłej sytuacji to jednak może być jedyna szansa zwierzęcia.A3, A9
Czeka na sprawdzenie przez lekarza weterynarii. Tu pojawi się imię i nazwisko lekarza weterynarii, numer prawa wykonywania zawodu i data sprawdzenia.